Definition of Wayment
Way´ment
v. i.
1.
To
lament
;
to
grieve
;
to
wail
.
[
imp
. &
p
.
p
.
Waymented
;
p
.
pr
. &
vb
.
n
.
Waymenting
.]
Thilke
science
. . .
maketh
a
man
to
waymenten
.
- Chaucer.
For
what
boots
it
to
weep
and
wayment
,
When
ill
is
chanced
?
- Spenser.
n.
1.
Grief
;
lamentation
;
mourning
.
Search
Word:
Browse
Way-going
Way-going crop
Way-goose
Way-wise
Waybill
Waybread
Waybung
Wayed
Wayfare
Wayfarer
Wayfaring
Wayfaring tree
Waygate
Wayk
Waylay
Waylayer
Wayless
Wayleway
Waymaker
Waymark
Ways and means
Ways of God
Wayside
Wayward
Waywiser
Waywode
Waywodeship
Wayworn
Wayz-goose
We
We'll
Weak
Weak conjugation
Weak declension
Weak side
weak sore
Weak-hearted
Weak-kneed
Weak-minded
Weaken
A
B
C
D
E
F
G
H
I
J
K
L
M
N
O
P
Q
R
S
T
U
V
W
X
Y
Z
© 2008
Interapple, Inc.
Cover