Definition of Brangle
Bran´gle
n.
1.
A
wrangle
;
a
squabble
;
a
noisy
contest
or
dispute
.
A
brangle
between
him
and
his
neighbor
.
- Swift.
v. i.
1.
To
wrangle
;
to
dispute
contentiously
;
to
squabble
.
[
imp
. &
p
.
p
.
Brangled
( )
;
p
.
pr
. &
vb
.
n
.
Brangling
( )
.]
Search
Word:
Browse
Branchiura
Branchless
Branchlet
Branchy
Brand
Brand goose
Brand iron
Brand spore
Brand-new
Brandenburg
Brander
Brandied
Branding iron
Brandish
Brandisher
Brandle
Brandling
Brandy
Brandy fruit
Brandywine
Branglement
Brangler
Brangling
Brank
Brankursine
Branlin
Branny
Bransle
Brant
Brant-fox
Brantail
Branular
Brasen
Brasenia
Brash
Brashy
Brasier
Brasilia
brasilin
Brasque
A
B
C
D
E
F
G
H
I
J
K
L
M
N
O
P
Q
R
S
T
U
V
W
X
Y
Z
© 2008
Interapple, Inc.
Cover